getuid(2)

NAZWA
getuid, geteuid - pobranie tożsamości użytkownika

BIBLIOTEKA
Standardowa biblioteka C (libc, -lc)

SKŁADNIA
#include <unistd.h>

uid_t getuid(void);
uid_t geteuid(void);

OPIS
getuid() zwraca rzeczywisty identyfikator użytkownika procesu wywołującego.

geteuid() zwraca efektywny identyfikator użytkownika procesu wywołującego.

BŁĘDY
Funkcje te zawsze kończą się pomyślnie i nigdy nie modyfikują errno.

STANDARDY
POSIX.1-2008.

HISTORIA
POSIX.1-2001, 4.3BSD.

W Uniksie V6 wywołanie getuid() zwracało (euid << 8) + uid. UNIX V7 wprowadził osobne wywołania getuid() i geteuid().

Oryginalnie wywołania systemowe getuid() i geteuid() pod Linuksem obsługiwały tylko 16-bitowe identyfikatory grup. Następnie w Linuksie 2.4 zostały dodane getuid32() oraz geteuid32() obsługujące identyfikatory 32-bitowe. Funkcje opakowujące getuid() i geteuid() biblioteki glibc obsługują te warianty w sposób przezroczysty dla użytkownika.

On Alpha, instead of a pair of getuid() and geteuid() system calls, a single getxuid() system call is provided, which returns a pair of real and effective UIDs. The glibc getuid() and geteuid() wrapper functions transparently deal with this. See syscall(2) for details regarding register mapping.

ZOBACZ TAKŻE
getresuid(2), setreuid(2), setuid(2), credentials(7)

TŁUMACZENIE
Autorami polskiego tłumaczenia niniejszej strony podręcznika są: Andrzej Krzysztofowicz <ankry@green.mf.pg.gda.pl>, Robert Luberda <robert@debian.org> i Michał Kułach <michal.kulach@gmail.com>

Niniejsze tłumaczenie jest wolną dokumentacją. Bliższe informacje o warunkach licencji można uzyskać zapoznając się z GNU General Public License w wersji 3 (https://www.gnu.org/licenses/gpl-3.0.html) lub nowszej. Nie przyjmuje się ŻADNEJ ODPOWIEDZIALNOŚCI.

Błędy w tłumaczeniu strony podręcznika prosimy zgłaszać na adres listy dyskusyjnej manpages-pl-list@lists.sourceforge.net.